कालच घुसखोरीच्या मुद्द्यावर मोठा गदारोळ झाला होता. घुसखोरांना हाकलण्यासाठी पत्रकं, निवेदनं, आणि आक्रमक भूमिका घेऊन काही राजकीय नेते व गट मैदानात उतरले होते. लोकांमध्ये आक्रोश, संताप, आणि राष्ट्रीय सुरक्षेच्या मुद्द्यावर चिंता व्यक्त केली जात होती. पण, आज चित्र पालटलेलं दिसत आहे.
काल जे “बनावट घुसखोर” म्हणून ओळखले जात होते, तेच आज काहींना गोंडस आणि ‘विनम्र’ भासत आहेत. एवढंच नाही तर, त्यांच्यासाठी समर्थनाची व निषेधाची चळवळ सुरू झाली आहे.
सामान्य नागरिकांच्या मनात प्रश्न उभा राहिला आहे — एवढा नाट्यमय बदल का? कालचा निषेध आजचा समर्थनात का बदलतोय? हे फक्त भावनिक खेळ आहे की राजकीय गणिताचा भाग? विरोधकांनी यावर थेट आरोप करत म्हटलं आहे की, “ही भूमिका पूर्णतः दुहेरी आहे, जेथे कालच्या घटनांचा फायदा घेऊन आजची प्रतिमा वाचवण्याचा प्रयत्न होतोय.”
तज्ञांचं म्हणणं आहे की, अशा घटनांमुळे लोकांचा विश्वास डळमळतो आणि समाजात गोंधळ निर्माण होतो. लोकशाहीत विचारसरणी ठाम असावी, पण इथे ठामपणाऐवजी ढवळाढवळ आणि वैयक्तिक स्वार्थच दिसत आहे.
