मावळ तालुक्यातील कुंडमळा (इंदुरी) येथील ३० वर्ष जुना लोखंडी पूल रविवारी दुपारी अचानक कोसळल्याने मावळ हादरले. इंद्रायणी नदीवर उभा असलेला हा पूल कोसळल्याने पुलावर उपस्थित असलेल्या १०० ते १२५ पर्यटकांमध्ये अफरातफरी माजली. या दुर्घटनेत चार पर्यटकांचा मृत्यू झाला असून ५१ जण गंभीर जखमी झाले आहेत.
जुना पूल, प्रशासनाकडून दुर्लक्ष?
हा पूल मुख्यतः दोन गावांना जोडणारा होता, मात्र गेल्या काही वर्षांत कुंडमळा हे पर्यटन केंद्र म्हणून विकसित झाल्याने येथे पर्यटकांची संख्या मोठ्या प्रमाणात वाढली. स्थानिक नागरिकांनी प्रशासनावर पूलाच्या जीर्ण अवस्थेकडे दुर्लक्ष केल्याचा आरोप केला आहे. पुलावर वाहतुकीसाठी कोणताही निर्बंध न लावल्याने आणि नियमित देखभाल न झाल्यामुळे ही दुर्घटना घडल्याचे बोलले जात आहे.
घटनास्थळी बचावकार्य युद्धपातळीवर
घटनेनंतर स्थानिक नागरिक, पोलीस, अग्निशमन दल आणि एनडीआरएफ यांनी तात्काळ बचावकार्य सुरू केले. रुग्णवाहिका आणि आपत्कालीन मदत पथकांनी जखमींना त्वरित लोणावळा, तळेगाव व पुणे येथील रुग्णालयात हलवले. काहींची प्रकृती चिंताजनक आहे.
आमदार सुनील शेलके घटनास्थळी; पीडित कुटुंबियांची भेट
घटनेची माहिती मिळताच मावळचे आमदार श्री. सुनील शेलके तात्काळ घटनास्थळी धाव घेऊन बचावकार्यातील अधिकाऱ्यांशी संपर्क साधला. त्यांनी जखमी व मृतांच्या नातेवाईकांची भेट घेतली व तातडीने मदत पोहोचवण्याच्या सूचना दिल्या. “ही दुर्घटना अत्यंत दुर्दैवी असून दोषींवर कठोर कारवाई झाली पाहिजे,” असे ते म्हणाले.
तांत्रिक पाहणीचा अभाव?
या दुर्घटनेनंतर पूलाची रचना, क्षमता, वय आणि देखभाल या सगळ्यांवर प्रश्नचिन्ह उभे राहिले आहे. तांत्रिक पाहणी न केल्यामुळेच ही दुर्घटना घडली, असा गंभीर आरोप नागरीक संघटनांनी केला आहे.
मदतीचा ओघ सुरू
स्थानिक समाजसेवी संस्था, युवक मंडळे आणि नागरिकांनी एकत्र येत रक्तदान, जेवण, पाणी, औषधं याची सोय करून मानवीतेचा उत्कृष्ट आदर्श निर्माण केला आहे.
सरकारकडून तपासाची आणि मदतीची घोषणा
जिल्हाधिकारी जितेंद्र डुडी आणि पोलीस अधीक्षक अभिनव देशमुख यांनी घटनेच्या सखोल चौकशीचे आदेश दिले असून, प्रत्येक जबाबदारावर कडक कारवाई केली जाईल, असा विश्वास दिला आहे. राज्य शासनाकडून प्रत्येकी मृत व्यक्तीच्या कुटुंबियांना ५ लाखांची मदत, तर जखमींना मोफत वैद्यकीय सेवा देण्यात येणार असल्याचेही जाहीर करण्यात आले आहे.
भविष्यातील उपाययोजना आवश्यक
या भागात पर्यटकांची संख्या पाहता, नवीन व मजबूत पूल बांधणे, पर्यटन स्थळांवरील वाहतुकीसाठी निर्बंध लागू करणे आणि नियोजित पाहणी व देखभालीचे धोरण तयार करणे, ही काळाची गरज असल्याचे सामाजिक संघटनांचे म्हणणे आहे.
निष्कर्ष
ही दुर्घटना फक्त अपघात नव्हे, तर शासकीय यंत्रणांच्या उदासीनतेचे बळी आहे. त्यामुळे राजकीय इच्छाशक्ती, तांत्रिक दक्षता आणि प्रशासनाची तत्परता यांचा समन्वय साधून भविष्यात अशा घटना टाळण्यासाठी प्रयत्न होणे आवश्यक आहे
