मुंबई : संघर्षाच्या आणि जगण्यासाठीच्या धडपडीच्या हजारो कथा आपल्या समाजात रोज घडत असतात. मात्र सफीर अली यांनी NBT शी बोलताना सांगितलेली आपबीती अनेकांच्या डोळ्यात पाणी आणणारी ठरली आहे. काळाच्या कठोर झळांनी विद्ध झालेल्या त्यांच्या जीवनकथेने समाजात पुन्हा एकदा संवेदनशीलतेचा आणि मानवीयतेचा प्रश्न निर्माण केला आहे.
सफीर अली यांनी मुलाखतीदरम्यान सांगितले की, ते संसार, जबाबदाऱ्या आणि कठीण परिस्थिती यांच्यात पूर्णपणे एकटे पडले. रोजगाराची कमतरता, कुटुंबाची जबाबदारी आणि कुठूनही मदत न मिळाल्यामुळे त्यांना असहाय्यता जाणवू लागली. त्यांच्या डोळ्यांतील वेदना आणि आवाजातील कंप त्यांच्या परिस्थितीचे वास्तव जगापुढे उघड करत होते.
ते म्हणाले की, अनेकदा त्यांनी मदतीसाठी दार ठोठावले, पण योग्य दिशा व आधार न मिळाल्याने जीवन अधिकच अवघड झाले. काही दिवस तर पोटाची भूक भागवण्यासाठीही संघर्ष करावा लागला. तरीही जगण्यासाठीची त्यांची जिद्द आणि आशेचा किरण न हरवता ते परिस्थितीशी झुंजत राहिले.
सफीर अली यांच्या कथेनंतर स्थानिक नागरिकांमध्येही भावनिक चर्चा सुरू आहे. अनेकांनी प्रशासनाने आणि सामाजिक संस्थांनी अशा लोकांना मदत करण्यासाठी अधिक प्रभावी यंत्रणा उभारावी, अशी मागणी केली आहे. त्यांच्या कथेमुळे समाजातील दुर्लक्षित व्यक्तींच्या प्रश्नांकडे पुन्हा एकदा लक्ष वेधले गेले आहे.
सफीर म्हणाले, “माझी कहाणी फक्त माझी नाही… माझ्यासारख्या अनेक लोकांची ही वेदना आहे. जगण्यासाठी संघर्ष करणाऱ्यांसाठी समाजात अधिक समजूतदारपणा आणि मदतीची भावना असावी.”
